Projekt „Lunchtime” | Warszawa | 2005

Głównym celem projektu ‘lunchtime’ była zmiana perspektywy widzenia, burzenie stereotypowych cech nadawanych miejscom, naruszenie funkcji im przypisanych; miejscom, przedmiotom, sytuacjom. Wejście ze sztuką tam, gdzie w świadomości społecznej jej nie ma, teleportowanie malarstwa w nieskażone malarstwem rewiry: wysypiska śmieci, osiedlowe zsypy, wszędzie tam, gdzie dojeżdżają śmieciarki podróżujące codziennie po mieście.

Projekt jest próbą przeniknięcia w sferę, gdzie sztuki nie szukamy, co więcej – gdzie się jej nie spodziewamy.
Mucha jest tu przypadkowym bohaterem, przemieszczającą się po mieście komentatorką, która nabiera w projekcie cech ludzkich, jest więc muchą trochę uczłowieczoną, inteligentną, komentującą rzeczywistość, lub po prostu przyglądającą się światu. Wśród kilkunastu much jest zatem mucha artysta, mucha killer, mucha-przeciętny zjadacz chleba, kura domowa, anorektyczka, itd.
Wystawa ma charakter w pewnym stopniu komiksowy, oparty na scenariuszu podróży much po mieście, ich spotkań w różnych miejscach Warszawy, zlotach
w zaplanowanych miejscach stolicy, codziennym przemieszczaniu się razem z pracującymi śmieciarkami.
Muchy jeżdżą na śmieciarkach w miejsca, gdzie nikt poza muchą z własnej woli się nie wybiera, ale też w reprezentacyjne miejsca miasta: ścisłe centrum stolicy, Rondo de Gaulla, Plac Teatralny, dziedziniec Pałacu Kultury I Nauki.
Miejsca te dzięki temu widzimy z innej perspektywy, zmienia się ich kontekst.
W projekcie liczymy na komentarz zwykłego przechodnia, na jego interakcję,
próbę odniesienia się do rzeczywistości mówiącej muchy.

Partnerzy wystawy – MPO, BIURO OCHRONY ŚRODOWISKA Miasta Stołecznego Warszawy, INSTYTUT FRANCUSKI W WARSZAWIE

Patroni medialni – TVP 2, TVP KULTURA, A4, RADIO JAZZ